stopkracht (reactie-inhibitie of impulscontrole)
Stopkracht of reactie-inhibitie is de vaardigheid om je gedrag uit te stellen, afstemmen of stoppen. Eerst denken dan doen.
Voorbeelden van goede stopkracht:
- Een kind kan zijn beurt afwachten tijdens een gezelschapsspel.
- Een kind begint nog niet met het invullen van de opdracht in het werkboek totdat de leerkracht de instructie heeft uitgelegd.
- Een kind die stop kan zeggen tegen zichzelf tijdens het dagdromen om verder te kunnen werken aan de opdracht waarmee die bezig is.
Met stopkracht kunnen we...
- onze aandacht beter richten op de juiste prikkels.
- ongepast gedrag onderdrukken.
- ons beter concentreren en kunnen we stop zeggen tegen afleidende gedachten.
Hoe kunnen we als ouder of leerkracht een kind helpen in het groeien van stopkracht?
- Structureer door duidelijke afspraken, een dagplanning of mededelingen te maken. bv. 'We gaan eerst opruimen, dan pas een koek eten.' Zo benoem je het vooruitzicht op een beloning voor het eerst uitvoeren van de belangrijkste taak.
- Wees kritisch over afleidende prikkels in de omgeving (auditieve (horen), visuele (zien) of tactiele (voelen)). Ondersteun het kind om de aandacht te richten op relevante prikkels en hoe de irrelevante prikkels uit te schakelen of te negeren.
- Hoofdtelefoon (met of zonder muziek)
- Eigen vaste werkplek met of zonder studybuddy.
- Vast studeermoment waarop iedereen meedoet of rekening houdt met de persoon die moet studeren.
- Leer je kind een innerlijk stopsignaal aan. Verwoord wanneer je zelf 'stopt'. Benoem het gedrag van het kind wanneer die te snel handelt en denk samen na over wat werkt of wat die kan helpen om halt te houden.
- Gebruik het symbool van het anker om ergens op te leggen of hangen om aan te geven dat dit (nog) niet gebruikt kan worden.
- Gerbuik het symbool van het anker op een time-outhoek of stoel om stop duidelijk te maken.
Op school gebruiken we dit symbool:
